غاراسپهبد خورشید با ویژگیهای منحصر بفرد، در نزدیکی اتصال دو جاده نظر هر بیننده ای را به خود جلب خواهد کرد. این غار که از جاده اصلی سواد کوه به تهران قابل رویت است به شکل تالار و دایره‌ای شکل است که ٧۵/١٩ متر درازا و ٣۵/١۴ متر پهنا و ١۵ متر بلندی دارد. طاق این غار با ٨٠ متر پهنا و ٨٠ متر بلندی جز طاق‌های معروف جهان به شمار می‌رود و در داخل طاق‌نماها غار، قلعه برج، آتشکده، آب انبار، حمام، تنور وجود دارد که به سبکی بسیار زیبا و با سنگ و ساروج ساخته شده است. از نکات حیرت‌انگیز این غار ورودی آن به داخل غار است که از بالا دست روستای کمرپشت مسیر سنگی را به صورت جوی آب درآورده و آب را از داخل سنگ‌ها با مسافت زیاد به غار می‌آوردند، هنوز هم آثار ورودی آب مشخص است. شگفت‌انگیزتر از آن طرح خروجی فاضلاب این غار است که از غار به صورت زیرزمینی وارد رودخانه می‌شود.

پس از طی ٧۶ کیلومتر به پل سفید رسیدیم و تصمیم گرفتیم تا به شورمست برویم. دریاچه شورمست با ١۵ هزار متر مربع وسعت و ۵ متر عمق تنها دریاچه طبیعی شهرستان سوادکوه است که در فاصله ۶ کیلومتری غرب پل سفید و در ارتفاعات مشرف به این شهر در مجاورت روستای شورمست واقع شده‌است. منظره این دریاچه با جنگل اطراف آن که از درختان کهنسال و بلند قامت توسکا پوشیده شده، آن را به یکی از زیباترین اماکن موجود در شهرستان سوادکوه تبدیل ساخته‌است.

حدود ساعت ٣٠/٧ به دریاچه شورمست رسیدیم . هوا در حال تاریک شدن بود. به سرعت در محل مناسبی چادرها را برپا کردیم و به گردش در اطراف دریاچه پرداختیم. درختان و کوه های اطرف به نحو خیره کننده ای در دریاچه بازتاب داشت و برای مدتی همگان را مجذوب خود کرده بود.

هوا به سردی می گرایید و رطوبت هوا بسیار بالا بود. آب از روی چادرها جاری و دماسنج دمای ۵ درجه را نشان می داد. با رعایت همه جنبه های احتیاطی با برپا کردن آتش همه در اطراف آن مشغول گپ و گفت و صرف چای بودیم تا نهایت لذت را از سفرمان برده باشیم.

با تابش آفتاب خفتگان بیدار شدند و آنان که از سردی هوا خوابشان نبرده بود خوشحال از بیداری گروه به تهیه صبحانه پرداختند. پس از صرف صبحانه و آخرین تماشای مناظر زیبای طبیعی به قصد عبور از مسیر فریم به سد سلیمان تنگه به را افتادیم. از بلندای جاده شورمست مسیر پیچ در پیچ فریم بر دامنه کوه مقابل نمایان بود و ما بی صبرانه منتظر ورود به آن بودیم.

با ورود به جاده شورمست و پس از طی ۵ کیلومتر از پل سفید در مسیری پیچ در پیچ به اولین روستای بین راه رسیدیم که امامزاده ای زیبا در آن نظرمان را به خود جلب کرد. پس از توقفی کوتاه در روستای لمرز به راه خود ادامه دادیم.

طبیعتی زیبا با کوه ها و دشت هایی وسیع مناظری بدیع و زیبا را نظاره گر بودیم. پس از طی ٢٣ کیلومتر به روستای سنگده رسیدیم و پس از اندکی درنگ به سمت فریم حرکت کردیم. عبور از روستاهای بین راه، دشتی پر از شقایق در مقابل دیدگانمان ظاهر شد. زیبایی دشت پر از شقایق در میان گندم زار همه را مدهوش خود ساخت.

به هر حال از زیبایی شقایق ها دل کنده و به راه خود ادامه دادیم تا در ٣۵ کیلومتری پل سفید به سمت چپ تغییر مسیر داده و برای بازدید از برج رسکت بر فراز تپه ای مشرف بر روستای رسکت رفتیم.

برج رسکت از بناهای قرن پنجم هجری است. این برج علاوه بر آثار معماری آن که در نوع خود قابل توجه است، دارای دو رشته کتیبه به خط کوفی گلزار و پهلوی ساسانی است که بر اهمیت آن افزوده است. بنای برج رسکت با نقشه مدور از آجر بنا شده و در بالای بدنه کتیبه‌ای با خط کوفی گلزار به طرز زیبایی گچ بری شده و بعد از آن ردیف تزیینات گچی و آجری است و در نهایت گنبدی شلجمی شکل برفراز آن تعبیه شده است. ورودی این بنا در جهت خاوری و در بالای طاق‌نمای ورودی، دارای تزیینات گچی مقرنس کاری است کتیبه کوفی گلزار و خط پهلوی ساسانی آن که به طرز زیبایی گچ‌بری شده مشتمل بر آیات قرآنی و مطالب تاریخی است.

پس از تماشای برج رسکت که البته برخی از اعضای گروه تمایلی به دیدن آن نداشتند به مسیر اصلی بازگشتیم. و در فاصله ۴٠ کیلومتری از شهر پل سفید به فریم رسیدیم. در بین راه یکی از افراد محلی را که برای انجام برخی امور و تهیه مایحتاج به فریم آمده بود سوار بر خودرو کردیم. ایشان حکایتی از روستایشان که داماد کلا نام داشت برایمان نقل کرد. این خانم حدوداً ۴٠ ساله می گفت که سالیان دور پیش از این پدری مراسم عروسی هفت پسر خود در یک شب برگزار کرده است و از آن پس نام داماد کلا را بر این روستا نهاده اند. این میهمان خوش سخن در نزدیکی دامادکلا که در فاصله ۵١ کیلومتر پل سفید قرار داشت از خودرو پیاده شد و به سوی خانواده اش که در مزرعه مشغول به کار بودند پیوست.

ما نیز به راه خود ادامه دادیم تا به سد شهید رجایی (سلیمان تنگه) رسیدیم. عقربه های ساعت حدود ٣٠/١٣ را نشان می داد و ما به دنبال مکان مناسبی برای صرف نهار بودیم. با کمی گشت و گذار وارد مجموعه تفریحی سد شهید رجایی شدیم و به تدارک و تهیه ناهار پرداختیم.

با صرف ناهار و استراحت و گردش در ساعت حدود ۵ به راه خود ادامه دادیم. با طی مسیر حدود ١۵ کیلومتری از سد و ٨۵ کیلومتری از پل سفید به سه راهی کیاسر ـ ساری و سد سلیمان تنگه رسیدیم و از مسیر کیاسر به شهمیرزاد یعنی مبداء سفرمان بازگشتیم. در مسیر ١۵١ کیلومتری سه راهی سد سلیمان تنگه به شهمیرزاد دیدنیهای بسیار وجود دارد که در مجالی دیگر و سفری دیگر بدان خواهم پرداخت.